هوش مصنوعی توربینهای گازی را کمیاب کرد؛ ایلان ماسک وارد شد
رشد برقخواهی دیتاسنترهای هوش مصنوعی فقط شبکههای برق را تحت فشار قرار نداده؛ حالا صف سفارش توربینهای گازی نیز به یکی از گلوگاههای توسعه ظرفیت تولید برق در جهان تبدیل شده است.
به گزارش برق مدیا، در چنین شرایطی، ایلان ماسک وارد بازار جدیدی شده که شاید در نگاه اول ارتباط چندانی با خودروهای برقی، موشک و هوش مصنوعی نداشته باشد. اسپیسایکس قصد دارد بخشی از قطعات اصلی توربینها را در داخل تولید کند و ماسک پیش از این نیز برای دسترسی به ظرفیت تولید برق، شرکت APR Energy را خریداری کرده است.
اما چرا ایلان ماسک وارد بازار توربینهای گازی شد؟
ساخت دیتاسنترهای بزرگ برای توسعه مدلهای هوش مصنوعی با سرعت زیادی در حال افزایش است و هر دیتاسنتر به حجم قابلتوجهی برق نیاز دارد. اما در بسیاری از مناطق، مشکل فقط تولید برق نیست؛ اتصال به شبکه برق نیز به یک مانع جدی تبدیل شده است.
صفهای طولانی برای اتصال به شبکه باعث شده برخی توسعهدهندگان دیتاسنتر به سمت ساخت تاسیسات اختصاصی تولید برق بروند. در این میان، نیروگاههای گازی به دلیل قابلیت تولید برق پایدار و امکان استفاده سریعتر نسبت به برخی گزینههای دیگر، اهمیت ویژهای پیدا کردهاند.
اما همین افزایش تقاضا، مشکل جدیدی ایجاد کرده است: توربین گازی کافی وجود ندارد.
توربینهایی که تا ۲۰۳۰ گیر نمیآیند
بازار توربینهای گازی سنگین تحت سلطه سه شرکت بزرگ GE Vernova، Siemens Energy و Mitsubishi Power قرار دارد.
فایننشال تایمز (FT) در گزارشی با استناد به دادههای S&P Global خبر داده که این سه شرکت بیش از سهچهارم ناوگان نصبشده توربینهای سنگین را در اختیار دارند.
تقاضای بالا باعث شده سفارش توربینهای جدید بهشدت افزایش پیدا کند و طبق گزارش فایننشال تایمز (FT)، توربینهای این شرکتها عملا تا پیش از سال ۲۰۳۰ بهسادگی در دسترس نیستند.
این وضعیت یک تناقض مهم ایجاد کرده است. از یک سو، توسعهدهندگان دیتاسنتر برای تامین برق به سرعت به ظرفیت تولید جدید نیاز دارند و از سوی دیگر، یکی از مهمترین تجهیزات مورد نیاز برای ساخت نیروگاههای گازی در صف سفارش قرار گرفته است.
در واقع، گلوگاه برق دیگر فقط سیم و شبکه انتقال نیست؛ خود تجهیزات تولید برق نیز به گلوگاه تبدیل شدهاند.
در همین نقطه، نام ایلان ماسک وارد ماجرا میشود. طبق گزارش فایننشالتایمز، اسپیسایکس قصد دارد تولید برخی قطعات مهم توربینهای گازی، از جمله پرههای متحرک و ثابت، را در داخل شرکت انجام دهد.
این قطعات از بخشهای پیچیده توربین محسوب میشوند و تولید آنها به مهندسی پیشرفته، فناوری ساخت دقیق و آزمایشهای طولانی نیاز دارد.
هدف ماسک این است که با تولید داخلی این قطعات، زمان تحویل توربینها را تا ۱۸ ماه کاهش دهد. البته حتی اگر اسپیسایکس بتواند این بخش از زنجیره تولید را سریعتر کند، تمام مشکل حل نمیشود. راهاندازی یک نیروگاه گازی به تجهیزات و تخصصهای دیگری نیز نیاز دارد و کمبود متخصصان نصب، از دیگر گلوگاههای این صنعت است.
بنابراین، ماسک قرار نیست با یک حرکت تمام مشکل کمبود توربین را حل کند؛ اما میتواند بخشی از زنجیرهای را که اکنون با محدودیت ظرفیت مواجه است، تغییر دهد.
ماسک فقط به ساخت قطعات توربین فکر نمیکند
ورود ماسک به صنعت برق به تولید قطعات توربین محدود نمیشود. بر اساس گزارش فایننشال تایمز (FT)، او در سال جاری APR Energy را با ارزش حدود یک میلیارد دلار خریداری کرده است. این شرکت در زمینه تامین برق با استفاده از توربینهای گازی و دیزلی سیار فعالیت میکند.
اسپیسایکس نیز از توربینهای سیار در ایالت میسیسیپی استفاده کرده و در ادامه برای جایگزینی این تجهیزات با یک نیروگاه دائمی با نهادهای محلی به توافق رسیده است.
این اتفاق نشان میدهد که تامین برق برای کسبوکارهای ماسک دیگر یک موضوع جانبی نیست، هوش مصنوعی برق میخواهد و برای تولید این برق، فعلا توربین گازی یکی از مهمترین گلوگاههاست.